„portugalskich cysternach”.
Pliniusz Starszy opisał w skrócie tereny na południe od Atlasu, gdy Swetoniusz Paulinus podjął wyprawę wojenną w 41 roku:
Rzymska prowincja Już podczas rządów Juby II, cesarz Oktawian August założył 3 kolonie w Mauretanii blisko atlantyckiego wybrzeża: Iulia Constantia Zilil, Iulia Valentia Banasa oraz Iulia Campestris Babba.
Wkrótce potem zachodnia część Mauretanii została przekształcona w rzymską prowincję Mauretania Tingitana. Ten region pozostał częścią Cesarstwa Rzymskiego do roku 429, gdy Wandalowie przejęli Mauretanię i zakończyli tam rzymską administrację. thumb|300px|right|Cesarstwo Rzymskie podczas rządów Hadriana (rządził 117–38). W północno-zachodniej Afryce zaznaczono prowincję Mauretania Tingitana (obecne Maroko) Najważniejszym miastem Mauretanii Tingitana było Volubilis. Było centrum administracyjnym i ekonomicznym prowincji w zachodniej rzymskiej Afryce. Żyzne ziemie prowincji zapewniały wiele towarów jak zboże i oliwa, które eksportowano do Rzymu, co przyczyniło się do pomnażania majątku i dobrobytu prowincji. Archeologia udokumentowała obecność społeczności żydowskiej w okresie rzymskimTwo Thousand Years of Jewish Life in Morocco, Haim Zafrani, Ktav, 2005, p.