Definicja Ostra niewydolność oddechowa jest ciężką postacią ostrego uszkodzenia płuc (acute lung injury – ALI), spowodowanego nagłym nieswoistym, rozlanym odczynem zapalnym w płucach, z towarzyszącym wzrostem przepuszczalności naczyń płucnych dla wody i białka.
Przyczyny i czynniki wystąpienia Ostra niewydolność oddechowa jest najczęściej spowodowana chorobami układu oddechowego, ale może powstać także w wyniku uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego lub niektórych zatruć. Dochodzi wtedy do niedoboru tlenu i obniżenia się ciśnienia cząsteczkowego O2 we krwi tętniczej, a następnie do gromadzenia się dwutlenku węgla i wzrostu ciśnienia cząsteczkowego CO2. Płucne – astma oskrzelowa, zator tętnicy płucnej. Sercowe – zaburzenia rytmu serca, niewydolność serca, zatrzymanie krążenia. Neurologiczne – stan padaczkowy, zaburzenia świadomości. Nerwowo-mięśniowe – nużliwość mięśni rzekomoporaźna. Urazowe – uraz głowy, szyi, klatki piersiowej.
Czynniki ryzyka: zachłyśnięcie kwaśną treścią pokarmową, ciężka infekcja płuc (Pseudomonas aeruginosa, E.