Hunter połączył błędnie kiłę i rzeżączkę w jedną chorobę. W celu udowodnienia swej hipotezy zaszczepił ochotnika (w niektórych źródłach siebie samego) ropą osoby chorej na rzeżączkę. W efekcie eksperymentu ochotnik rozwinął objawy obu chorób, gdyż podany materiał zawierał krętki blade. Napisał Traktat o chorobach wenerycznych (1786), który był jedną z pierwszych prac z tej tematyki, które nie skupiały się na potępianiu chorych.
Autor The Natural History of the Human Teeth (1771), A Treatise on the Venereal Disease (1786), Observations on Certain Parts of the Animal Oeconomy (1786), A Treatise on the Blood, Inflammation, and Gun-shot Wounds (1794).
Od 1767 roku należał do Royal Society. W 1783 założył muzeum, prezentując preparaty mokre, wypchane zwierzęta, skamieniałości, preparaty kostne i narządy prezentujące objawy chorób. W 1799 roku jego zbiory Parlament zakupił na potrzeby Royal College of Surgeons; zachowały się w Londynie, funkcjonują jako Hunterian Museum.
Zmarł 16 października 1793 w Londynie z powodu zawału serca, a następnego dnia – zgodnie z jego ostatnią wolą – jego studenci przeprowadzili sekcję zwłok.
Przypisy
Kategoria:Brytyjscy anatomowie Kategoria:Brytyjscy chirurdzy Kategoria:Członkowie Royal Society Kategoria:Laureaci Medalu Copleya Kategoria:Szkoci Kategoria:Urodzeni w 1728 Kategoria:Zmarli w 1793