nr 1 – dom, po 1890 nr 2 (róg z ul. Traugutta 40) – secesyjny dom Zajdensznirów z 1911, w którym 5 listopada 1918 rozpoczęto proces przejmowania władzy z rąk austriackich okupantów, zakończony proklamacją Republiki RadomskiejPiotr A. Tusiński, Republika Radomska w listopadzie 1918 roku, Radom 2018. nr 4 – eklektyczna kamienica z końca XIX w. W okresie międzywojennym siedziba m.in. radomskiego oddziału Banku Związku Ziemian w Warszawie, nr 3/5 – kamienica, XIX/XX w. nr 6 – dom, 1. ćw. XIX w. nr 7 – eklektyczna kamienica z 1895, wyróżniająca się bogatą dekoracją fasady. W okresie międzywojennym parter zajmowała kawiarnia Tomasza WolańskiegoR. Metzger, Radom między wojnami: Opowieść o życiu miasta 1918 – 1939, Łódź – Radom 2012, s. 106. Na ścianie kamienicy znajdują się tablice pamiątkowe poświęcone Adolfowi Tochtermanowi i Stanisławowi Wernerowi. nr 8 – dom, po 1890 nr 9 – dom Krystyny z Brandtów TyszkiewiczowejJ. Sekulski, Encyklopedia Radomia, s. 201–202, córki Józefa Brandta, gdzie malarz przebywał i zmarł. Na elewacji umieszczono w 1926 tablicę upamiętniającą artystę. nr 10 (róg z ul. Sienkiewicza) – neorenesansowy gmach z 1894. W okresie międzywojennym siedziba Okręgowej Dyrekcji Kolei PaństwowychR. Metzger, Radom między wojnami: Opowieść o życiu miasta 1918 – 1939, s. 56.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ulica Józefa Piłsudskiego w Radomiu · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.