Samica ma T-kształtny znak na płytce sugenitalnej i dwupłatowe walwy zewnętrzne.
Ekologia i występowanie Biotopem tego owada są lasy, sady, ogrody, parki oraz inne zadrzewienia i zarośla. Żeruje na porostach i grzybach strzępkowych. Bytuje głównie na konarach i gałęziach drzew i krzewów iglastych i liściastych, w tym brzóz, buków, cisów, dębów, jarzębów, kolcolistów, leszczyn, modrzewi, sosen, wierzb i wiśni ptasiej, żarnowców. Znajdywany był także na trawach z rodzaju piaskownica. W zależności od warunków klimatycznych aktywność tego gatunku zaczyna się w maju, czerwcu lub lipcu, a kończy w październiku lub listopadzie.
Gatunek współcześnie holarktyczny. W Palearktyce znany jest z Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Luksemburgu, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Finlandii, Estonii, Łotwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Rumunii, Chorwacji, Serbii, Ukrainy, Rosji i Mongolii. Z Nearktyki podawany jest z Kanady i Stanów Zjednoczonych. W Polsce należy do gatunków pospolitych i licznych.
Przypisy
Kategoria:Psotnikowate Kategoria:Psotniki Europy Kategoria:Psotniki Azji Kategoria:Psotniki Ameryki Północnej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1799 roku