1880) córkę, zmarła przy porodzie (1882)
8 kwietnia 1886 ożenił się ponownie z urodzoną w pałacu Ratibořice Charlottą zu Schaumburg-Lippe (1864–1946), z którą pomimo długoletniego małżeństwa nie miał potomstwa.
Panowanie Służył w armii pruskiej w Poczdamie. Po śmierci wuja Karola Wirtemberskiego w 1891 roku został królem Wirtembergii. W 1903 roku otrzymał w spadku po księciu Mikołaju Wirtemberskim majątek w Pokoju.
W czasie I wojny światowej był marszałkiem. Abdykował jako ostatni z władców niemieckich 30 listopada 1918 roku. Zamieszkał w swoim pałacu i samotnie spacerował po Stuttgarcie. Uważany za dobrego i łagodnego władcę, szanującego konstytucję, był popularny wśród poddanych. Skoro jednak w 1918 odmówili oni poparcia monarchii, Wilhelm II stał się zgorzkniały i do końca życia miał żal do swoich poddanych za opowiedzenie się za republiką. Był bardzo szanowany przez mieszkańców miasta. Pochowany został na cmentarzu w Ludwigsburgu.