W służbie amerykańskiej okręty tego typu otrzymały początkowo oznaczenie auxiliary aircraft escort vessels – ACV (pomocnicze eskortowe okręty lotnicze), następnie auxiliary aircraft carrier – CVA (pomocnicze lotniskowce) i ostatecznie escort aircraft carrier – CVE (lotniskowce eskortowe), ten ostatni akronim, CVE, miał według załóg tych okrętów znaczyć Combustible, Vulnerable, and Expendable, czyli „Łatwopalne, delikatne i przeznaczone na straty”. Potocznie nazywane były jeep carriers i baby flattops.
Opis konstrukcji thumb|HMS Vindex, brytyjski lotniskowiec eskortowy. Grudzień, 1945 Długość typowego lotniskowca eskortowego wynosiła ok. 150 m, trochę więcej niż połowę długości typowego „lotniskowca floty” z tego okresu (ok. 270 – 300 m), a wyporność „eskortowców” wynosiła około 1/3 wyporności ich większych braci – typowo 8000 ton w porównaniu z 30000 ton. Znajdujący się pod pokładem hangar lotniczy mieścił 24 do 30 samolotów, myśliwców i bombowców tworzących „dywizjon łączony” – w porównaniu, lotniskowce typu Essex mieściły ponad 100 samolotów zorganizowanych w osobne dywizjony myśliwskie, bombowe i torpedowo-bombowe.