9 kwietnia 1980 Walerij Riumin rozpoczął swój trzeci lot kosmiczny. Był inżynierem pokładowym statku Sojuz 35. Kosmonauci byli czwartą stałą załogą jaka pracowała na pokładzie stacji kosmicznej Salut 6. Wyprawą dowodził Leonid Popow. Początkowo w składzie załogi znajdował się Walentin Lebiediew, ale na dwa miesiące przed startem zamienił go właśnie W. Riumin. Dzień po starcie, 10 kwietnia, po pomyślnej operacji dokowania, obaj przeszli na pokład kompleksu orbitalnego. Podczas tej długotrwałej misji kosmonauci przyjęli i rozładowali trzy statki transportowe typu Progress (9, 10 i 11). Czterokrotnie odwiedzały ich inne załogi realizujące loty krótkotrwałe. W maju 1980 załoga radziecko-węgierska (Kubasow – Farkas). W czerwcu radziecka załoga Małyszew – Aksionow na nowym statku kosmicznym Sojuz T-2. W lipcu 1980 do Saluta dotarła radziecko-wietnamska załoga Gorbatko – Phạm Tuân a we wrześniu załoga radziecko-kubańska Romanienko – Tamayo Mendez. Popow i Riumin pozostali na stacji Salut 6 aż do 11 października 1980 ustanawiając wówczas światowy rekord przebywania człowieka w kosmosie – prawie 185 dni. Riumin został ponadto człowiekiem, który w sumie spędził najwięcej czasu w kosmosie – prawie 362 dni.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Walerij Riumin · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.