po trzecim roku studia przerwał. W 1949 został zdemobilizowany w stopniu kapitana. Rozwijał twórczość literacką, publicystyczną i przekładową, głównie z języka rosyjskiego, a od 1952 bułgarskiego. Pracował jako dziennikarz w „Trybunie Ludu” (od 1952), „Przeglądzie Kulturalnym” (od 1953), „Po prostu” (od 1956; w 1957 odpowiedzialny za dział kulturalny) i „Argumentach” (1957–1963). Wiersze, tłumaczenia, recenzje literackie i teatralne drukował m.in. w czasopismach „Argumenty” (1957–1963), „Nowa Kultura” (1957–1963), „Wiatraki” (1959–1965), „Życie Literackie” (1962–1969), „Kultura” (1964–1967), „Materiały Repertuarowe” (1966–1970). Był także autorem felietonów do Polskiego Radia. W 1960 przebywał we Francji, a następnie w Bułgarii. Po powrocie do Polski w 1963 przez rok mieszkał w Krakowie, a od 1964 w Warszawie.
W 1949 zawarł związek małżeński z Anną Gniadowską z domu Nieciengiewicz, zakończony rozwodem. W 1961 ożenił się po raz drugi, z Dimitriną Paskalewą, poetką i tłumaczką bułgarską.