Julian Fontana (ur. 31 lipca 1810 w Warszawie, zm. 23 grudnia 1869 w Paryżu) – polski pianista, kompozytor i tłumacz, przyjaciel i kopista Fryderyka Chopina.
Życiorys Był synem Jana Fontany, pochodzącego z Italii, i Julii z Petzoldów (1784–1847). Uczęszczał do Liceum Warszawskiego, a następnie do konserwatorium warszawskiego, w którym był uczniem Józefa Elsnera. Od 1828 studiował na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, wziął udział w powstaniu listopadowym. Jako emigrant osiadł w Paryżu. W roku 1841 wyjechał do Ameryki szukać lepszego zarobku jako pianista. Koncertował w Nowym Jorku i Hawanie z włoskim skrzypkiem Camillo Sivorim, uczniem Paganiniego. Ożenił się z Kubanką francuskiego pochodzenia, Camilą Dalcour. W 1847 powrócił do Europy. Zamieszkał pod Paryżem w MontgeronCzesław Halski, Polskie imprezy muzyczne, „Tydzień Polski”, Londyn, 5 maja 1979.. Pisał utwory „salonowe”: caprices, rêveries, nokturny, romanse, mazurki. Pod koniec życia załamał się psychicznie z powodu śmierci żony (1855), problemów prawnych dotyczących opieki nad dziećmi, pogarszającej się sytuacji materialnej i utraty słuchu. Popełnił samobójstwo, trując się czadem.