thumb|Kościół pijarów (katedra polowa Wojska Polskiego) w Warszawie thumb|Pałac w Obroszynie Józef II Fontana herbu FontanaRodzina, herby szlachty polskiej, t. IV, Warszawa 1907, s. 46. (ur. 21 czerwca 1676 w Mendrisio, zm. po 1739 w Warszawie) – polski architekt pochodzenia włoskiego. W jego pracach widać skłonność do stosowania barokowego klasycyzmuSaur Allgemeines Künstlerlexikon, tom 56, , K. G. Saur-Verlag, Monachium-Lipsk 2007, s. 72.. Życiorys Był synem Józefa Fontany, również architekta, nobilitowanego w 1672.
W 1715 zamieszkał w Warszawie, w pałacu przy ul. Bonifraterskiej.
Rodzina Jego synami byli architekci Jakub i Jan Kanty.
Ważniejsze projekty i prace zespół kościoła i klasztoru pijarów w Szczuczynie (udział obok Józefa Pioli – początek kariery jako kierownik budowy), kościół w Sidrze z lat 1705–1783 (z Józefem Piolą), kościół św. Jana Bożego i klasztor bonifratrów w Warszawie (1725–1727, z Antoniem Solarim) dokończenie budowy klasztoru i kościoła franciszkanów w Warszawie (z synem Jakubem) pałacyk Paców w Warszawie (niezachowany, obecnie na jego miejscu znajduje się Belweder) pałac Bielińskich w Warszawie przy ul. Królewskiej w Warszawie (przed 1730, rozebrany w 1895) udział w ostatniej fazie budowy kościoła św.