Bolesław Ignacy Iwaszkiewicz (ur. 31 maja 1902 w Tepłyku, zm. 12 września 1983 w Obornikach Śląskich) – polski matematyk i działacz socjalistyczny, poseł na Sejm PRL III, IV i V kadencji (1961–1972) z ramienia PZPR, przewodniczący prezydium Rady Narodowej miasta Wrocławia (1958–1969). Budowniczy Polski Ludowej.
Życiorys Syn Ewy z Machcewiczów i Józefa Iwaszkiewicza. W 1911 rozpoczął naukę w I Gimnazjum w Kijowie. Od 1917 uczył się w Gimnazjum Towarzystwa Popierania Polskiej Szkoły Średniej w Kijowie. W 1919 przeniósł się do Warszawy, gdzie został uczniem w Gimnazjum im. Jana Zamoyskiego, które ukończył w 1921. W okresie 1921–1928 studiował na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Warszawskiego. Uzyskał dyplom magistra filozofii w zakresie matematyki i dyplom nauczyciela szkół średnich. W czasie studiów był prezesem Koła Matematyczno-Fizycznego Studentów UW, organizatorem i prezesem Związku Kół Matematyczno-Fizycznych, członkiem Stowarzyszenia Wolnomyślicieli Polskich oraz Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej. W trakcie studiów opracowywał skrypty i od 1924 pracował jako nauczyciel szkół średnich, od 1933 pisał dla tej grupy wiekowej podręczniki. W latach 1925–1934 zajmował pozycję asystenta UW przy katedrach mechaniki teoretycznej i geometrii analitycznej. mały|Grób prof.