ukończył studia na Uniwersytecie Cambridge z tytułem doktora prawa.
Po śmierci króla Wilhelma w 1702 r., Bolton został stronnikiem królowej Anny. Był m.in. członkiem komisji, która przygotowywała akt unii ze Szkocją, ogłoszony w 1707 r. Pozostał również w łaskach następcy Anny, króla Jerzego I. W 1714 i 1720 r. pełnił funkcję Lorda Strażnika Królestwa, zaś w latach 1715–1717 Lorda Szambelana. 16 października 1714 r. został Kawalerem Orderu Podwiązki.
Bolton nie był jednak człowiekiem wielkiego umysłu i zdolności, mimo łask królewskich i wielkiej liczby sprawowanych urzędów. Ludzie związani z dworem nie wystawili mu dobrej opinii. Dean Swift określił księcia jako wielkiego cymbała (a great Booby). Tom Hearne pisał, że książę Bolton to najbardziej lubieżny i występny człowiek na dworze, wielki hipokryta. Bolton był też znany jako notoryczny pijak i rozpustnik. Podobno często był widywany z wystającym mu z ust językiem (według lady Cowper).
10 lipca 1679 r. w St. James’s Palace, poślubił Margaret Coventry (14 września 1657 – 7 lutego 1681), córkę George’a Coventry, 3. barona Coventry i Margaret Tufton, córki 2. hrabiego Thanet. Małżeństwo to nie doczekało się potomstwa.