Dopuszczalny jest również niewielki dodatek cukru (10–30%), jednak tradycyjnie przygotowywano powidła bez cukru.
Rodzaje powideł W kuchni polskiej najpopularniejsze są powidła ze śliwek węgierek, mirabelek i renklod.
Oprócz klasycznych, śliwkowych, wytwarza się również m.in. powidła jabłkowe, gruszkowe, dyniowe, brzoskwiniowe, morelowe, aroniowe, wiśniowe, agrestowe, z buraków cukrowych. Popularnością cieszą się też powidła z mieszanych owoców, np. Maria Śleżańska polecała powidła mieszane z gruszek, jabłek i śliwek, albo z jabłek i moreli, albo z malin, porzeczek i poziomek. W starszych książkach kucharskich można też znaleźć przepisy m.in. na powidła z obierzyn z jabłek i gruszek, z suszonych moreli lub śliwek, z głogu czy też z jarzębiny.
Nazwa Wyraz powidła został zaświadczony w języku polskim już pod koniec XV wieku. Utworzony został zapewne od czasownika powić (wić z przedrostkiem po-) oraz przyrostka -dło, wskazującego na pierwotną nazwę narzędzia. Początkowo było zatem powidło „tym, czym się miesza nieustannie ruchem kolistym podgrzewaną masę owocową”, a dopiero później w liczbie mnogiej zostało przeniesione na uzyskiwany w ten właśnie sposób produkt spożywczy.