Soból i panna – polski melodramat w reżyserii Huberta Drapelli z 1983, oparty na powieści obyczajowej Józefa Weyssenhoffa z 1911 pod tym samym tytułem.
Film jest stosunkowo wierny wobec fabuły pierwowzoru, jednak na plan pierwszy wysuwa się dość banalny wątek romansowy, który w utworze literackim zdominowany został przez opisy przyrody i sceny polowań. Ekranizację utworu zrealizowano w plenerach Suwalszczyzny, której znakomicie „udało się” oddać klimat Kresów. Pochwalne recenzje od krytyków za swoją rolę w tym filmie otrzymał Jan Englert.
Fabuła
Litwa kowieńska na przełomie XIX i XX w. Podczas polowania spotykają się zamożny student Michał Rajecki i uboga, ale pełna przymiotów ducha i urodziwa Warszulka. Mimo dzielących ich różnic społecznych i majątkowych między młodymi ludźmi rodzi się miłość, której na drodze stają konwenanse obyczajowe. Młody panicz rychło przestaje się interesować szczerze zakochaną w nim dziewczyną i powodowany wyrzutami sumienia swata ją z miejscowym chłopem. Zbyt późno spostrzega, że popełnił błąd.