Wedle anegdotycznej historii pozostałości rezydencji wołczyńskiej sprzedała ona za bezcen niejakiemu Bramsowi, który park przeznaczył na wycinkę, a resztki murowanych fundamentów na rozbiórkę na cegłę.
Pozostałości Zespołu pałacowo-parkowego zostały doszczętnie zrujnowane po zakończeniu II wojny światowej, kiedy Wołczyn został włączony do Białoruskiej SRR.
Kościół św. Trójcy
thumb|lewo|Kościół w 1938 r. Po dawnym zespole pałacowo-parkowym pozostał barokowy kościół pw. Trójcy Przenajświętszej, wybudowany w latach 1729–1731 z fundacji Stanisława Poniatowskiego wg projektu Johanna Sigmunda Deybla. Prace wykończeniowe prowadzono w latach 1732–1733, a następnie w latach 1738-1743, za kolejnych kolatorów Michała i Eleonory Czartoryskich. Figury ewangelistów są autorstwa, warszawskiego rzeźbiarza, Johanna Chrisostoma Redlera, a sztukaterie zapewne pochodzą z warsztatu Johanna Georga Plerscha.
Kościół został konsekrowany 21 lipca 1743 przez biskupa Franciszka Antoniego Kobielskiego. Był miejscem rodzinnych uroczystości, m.in. w styczniu 1732 r. został tu ochrzczony Stanisław Antoni Poniatowski, późniejszy król Stanisław August, 19 listopada 1761 zawarli w Wołczynie związek małżeński: książę Adam Kazimierz Czartoryski i Izabela Czartoryska. Ślubu udzielał ks.