Wołczyn (biał. Воўчын) – wieś w obwodzie brzeskim, w rejonie kamienieckim Białorusi, centrum administracyjne sielsowietu; do 1945Ustawa z dnia 31 grudnia 1945 r. o ratyfikacji podpisanej w Moskwie dnia 16 sierpnia 1945 r. umowy między Rzecząpospolitą Polską a Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich o polsko-radzieckiej granicy państwowej (). w Polsce, w województwie poleskim, w powiecie brzeskim, siedziba gminy Wołczyn.
W miejscowości działają dwie parafie – prawosławna (pw. św. Mikołaja Cudotwórcy) i rzymskokatolicka (pw. Trójcy Przenajświętszej).
W Wołczynie urodzili się hetman polny litewski Wincenty Aleksander Gosiewski (ok. 1620), król Polski i wielki książę litewski Stanisław August Poniatowski (1732), polski malarz Zygmunt Vogel (1764).
Pierwsze pisemne wzmianki o Wołczynie pochodzą z końca XV w., kiedy to obszerna włość z nadania wielkoksiążęcego znalazła się w posiadaniu rodu ruskich bojarów Pereświet-Sołtanów. Po raz pierwszy istnienie dworu wołczyńskiego zostało udokumentowane w 1516 r. Wołczyn pozostawał w rękach co najmniej czterech pokoleń Sołtanów, którzy uczynili go ośrodkiem dóbr i siedzibą dworu. W r. 1577 odbyły się tu jarmarki. Przedstawiciele tego rodu gorliwie wspierali prawosławie. Pierwszą świątynią w Wołczynie była cerkiew par. pw. ŚŚ. Mikołaja i Jerzego, ufundowana w 1586 r.