Radola Gajda (właśc. Rudolf Geidl, ur. 14 lutego 1892 w Kotorze w Czarnogórze, zm. 15 kwietnia 1948 w Pradze) – czeski dowódca wojskowy i polityk.
Wczesne lata Ojciec Geidla był oficerem armii austro-węgierskiej w jednostce stacjonującej w Kotorze, bazie austro-węgierskiej floty. Jego matka była ubogą czarnogórską szlachcianką. Później rodzina przeprowadziła się do Kyjova na Morawach, gdzie Geidl uczył się w gimnazjum. W 1910 odbył roczną służbę wojskową w Mostarze. Później brał udział w wojnach bałkańskich (1912–1913). Na początku I wojny światowej powrócił do armii austro-węgierskiej i służył w Dalmacji i Sarajewie. We wrześniu 1915 trafił do niewoli w Višegradzie w Bośni.
Legiony Po uwięzieniu Geidl zmienił stronę, przybrał nowe, słowiańsko brzmiące imię i nazwisko – zostając kapitanem armii czarnogórskiej. Mając pewne doświadczenie jako aptekarz, udawał iż posiada wykształcenie medyczne. Po rozbiciu armii czarnogórskiej w 1916 zbiegł do Rosji, gdzie dołączył do batalionu serbskiego jako lekarz.
Gdy batalion został zniszczony w ostatnich dniach 1916, dołączył w stopniu kapitana do Legionu Czechosłowackiego. Odznaczył się podczas (1-2 czerwca 1917), po czym szybko piął się w hierarchii wojskowej.