Autor licznych publikacji z medycyny sądowej o kierunku ściśle przyrodniczym. W swoich badaniach koncentrował się nad wpływem tlenku węgla na poszczególne barwniki krwi takie jak: hemoglobinę, hematynę alkaliczną i kwaśną, hematoporfinę kwaśną i alkaliczną. Razem z Leonem Wachholzem był twórcą nowej metody oznaczania hemoglobiny tlenkowo-węglowej – tzw. "próba Wachholza-Sieradzkiego", która weszła do piśmiennictwa sądowo-lekarskiego na całym świecie. To z jego inicjatywy w 1927 przy Zakładzie Medycyny Sądowej Uniwersytetu we Lwowie powstała pracownia do badań chemiczno-toksykologicznych.
Zginął w egzekucji grupy profesorów lwowskich, zamordowanych przez Niemców w nocy 4 lipca 1941 na Wzgórzach Wuleckich.
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1938) „za zasługi na polu pracy naukowej”. Miecze Hallerowskie (przed 1926) Kawaler Orderu Legii Honorowej (Francja)
Rodzina Od 1898 był mężem Karoliny (Liny) z domu Zaremba (1878–1955), z którą miał syna Jerzego, który poległ w obronie Lwowa za: i córkę Aleksandrę (1900–1978), żonę kapitana WP Kazimierza NieżychowskiegoKazimierz Nieżychowski herbu Pomian (1892-1987) [dostęp z dnia: 2016-02-13].