Włodzimierz Jan Sieradzki (ur. 22 października 1870 w Wieliczce, zm. 4 lipca 1941 we Lwowie) – polski lekarz, specjalista medycyny sądowej. Profesor Uniwersytetu Jana Kazimierza i rektor tej uczelni w roku akademickim 1924/1925.
Życiorys Urodził się 22 października 1870 w Wieliczce, w rodzinie Apolinarego i Zofii z Boratyńskich. Od 1881 uczęszczał do gimnazjum św. Anny w Krakowie, później w Rzeszowie, ale ostatnie lata szkoły średniej odbył w gimnazjum w Jaśle i tam zdał maturę w 1888. Studia medyczne rozpoczął w 1888 na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie otrzymał złote stypendium im. cesarza Franciszka Józefa i cesarzowej Elżbiety. W dniu 11 lipca 1894 uzyskał dyplom doktora wszech nauk lekarskich. W dniach od 10 listopada 1895 do 10 lipca 1896 odbywał studia uzupełniające w zakresie medycyny i toksykologii sądowej w Paryżu, dzięki uzyskanemu stypendium im. Kasperka na mocy Uchwały Senatu Akademickiego Uniwersytetu Jagiellońskiego.