zamiast niego wymieniano tam Çaruklu). Do plemion Üç-ok należały z kolei: Bayındır, Peçene, Çavuldur, Çepni, Salur, Eymür, Alayuntlu, Yüreğir, İğdir, Büğdüz, Yıva (Iva), Kınık.
Około roku 1000 doszło do rozpadu państwa Oguz-Jabgu. Rozważa się możliwości, że do rozpadu doszło na skutek dezintegracji rodu Seldżuków z podległymi mu licznymi grupami ludności, jak również narastający napór Kipczaków – gałęzi Kimeków, która zaznaczyła się jako potęga militarna w IX wieku. Zgodnie z mapą Mahmuda al-Kaszgari Kipczakowie najechali „Stepowe Ziemie Oguzów” i dolny bieg rzeki Seyhun w pierwszej połowie XI wieku.
Na skutek upadku państwa Oguz Jabgu doszło do migracji licznych plemion z terenów położonych na północ od Morza Czarnego w kierunku zachodnim (Uzowie). Inne grupy podążyły w kierunku Dżendu, a później w kierunku regionu Chorasan. Zauważono, że Oguzowie, którzy pozostali na swoich dawnych terenach, rozlokowali się w regionach Tienszan, w Mangystau oraz w miastach położonych nad rzeką Seyhun.