Do zajścia zjawiska, jak się okazało, konieczny jest rzadka kombinacja warunków: po ulewnych deszczach dno doliny musi być pokryte warstwą wody głęboką na kilka centymetrów, tak aby możliwe było utworzenie się pływającej warstwy lodu, ale nie wyższe by woda nie zakrywała całkowicie kamieni; w mroźną noc na powierzchni musi wytworzyć się warstwa lodu o odpowiedniej grubości: zbyt cienki nie będzie dość wytrzymały, zbyt gruby spowoduje miejscami zamarznięcie zbiornika do dna; za dnia słońce musi ogrzać lód tak, by pękł on tworząc duże pływające po powierzchni wody płaty.
W takich warunkach nawet stosunkowo słaby wiatr wystarczy, by wprawić w ruch płaty lodu, a te będą przenosić kamienie. Kamienie poruszają się stosunkowo powoli, z prędkością kilku metrów na minutę. Ruch ten jest trudny do zaobserwowania gołym okiem z większej odległości, ze względu na brak stałych punktów odniesienia. Jest więc możliwe, że turyści byli już wcześniej świadkami wędrówki, ale jej po prostu nie zauważali.
Przypisy
Linki zewnętrzne USGS: Racetrack Playa
Kategoria:Park Narodowy Doliny Śmierci Kategoria:Jeziora w Kalifornii Kategoria:Zanikłe jeziora w Ameryce Północnej Kategoria:Dolina Śmierci Kategoria:Jeziora słone w Ameryce Północnej