Początkowo dziesięć z dwudziestu pięciu wyznaczonych kamieni ruszyło pierwszej zimy wraz z kamieniem Mary Ann(oznaczonym jako A – niektórzy naukowcy nadają kamieniom imiona żeńskie) przemierzając ok. 64,5 metrów. Podczas dwóch następnych, monitorowanych zim także zaobserwowano to zjawisko. Nigdy w porze letniej. Kamień Nancy (oznaczony H) o przekroju 6,5 cm był najmniejszym z nich. Poruszył się o ok. 262 metrów i była to najdłuższa łączna odległość. Najdłuższy, pojedynczy spacer wyniósł ok. 201 metrów. Największy z kamieni ważył 36 kg.
Kamień Karen (oznaczony J) był dwudziestym dziewiątym z kamieni kategorii 48–51 cm. Wagę oceniono na ok. 320 kg. Podczas badań nigdy się nie poruszył. Za nim jednak znajdował się długi szlak, co uważano za skutek upadku z pobliskich wzgórz. Jednakże zniknął przed majem 1994, prawdopodobnie zimą 1992/1993. Usunięcie kamienia byłoby bardzo trudne do wykonania dla ludzi, a ewentualna ciężarówka lub inny pojazd, musiałby pozostawić trwałe ślady.