Wiesław Stanisław Gawłowski, ps. Mały lub Gaweł (ur. 19 maja 1950 w Tomaszowie Mazowieckim, zm. 14 listopada 2000 w Białobrzegach) – siatkarz, trener, mistrz świata z Meksyku i mistrz olimpijski z Montrealu, w reprezentacji narodowej rozegrał 366 spotkań (1969–1980), co przez wiele lat było rekordem w polskiej siatkówce. Zginął w wypadku samochodowym na trasie ze Słupna do Białołęki koło Płocka, 14 listopada 2000 r.
Życiorys Był synem Józefa i Marii Hajda. W roku 1968 ukończył najstarszą w Tomaszowie szkołę średnią – I LO im. J. Dąbrowskiego. Studiował na AWF-ie w Warszawie, którą ukończył w 1974 roku. Jego praca magisterska nosiła tytuł „Analiza gry reprezentacji Polski w piłce siatkowej mężczyzn na mistrzostwach świata w Sofii 1970”. Napisał ją pod kierunkiem Zygmunta Krausa. Miał żonę Barbarę oraz dwóch synów: Macieja oraz Wojciecha.
Kariera Siatkówkę trenował już w szkole podstawowej. Jego pierwszym trenerem był Edmund Wojewódzki. Karierę sportową zaczynał jako siatkarz Lechii Tomaszów Mazowiecki. Z Lechii trafił do AZS-AWF Warszawa (1969–1973). Po studiach zasilił szeregi Płomienia Milowice (1973–1980).