W odróżnieniu od większości motyli dziennych mieniaki tęczowce (i blisko spokrewnione z nimi mieniaki strużniki, mieniaki metis) żywią się nie nektarem, ale sokiem wyciekającym z ran na drzewach i płynami zawartymi w gnijących substancjach (także odchodach zwierzęcych).
Po wykluciu się, gąsienica przebywa na nerwie głównym od spodu liścia, co zapewnia dobry kamuflaż. Podstawową rośliną żywicielską jest wierzba iwa, uzupełniającymi wierzba szara i wierzba uszata. Żerują tylko w nocy. Gąsienice hibernują przez zimę na rozwidleniach gałęzi, gdzie zmieniają kolor z zielonego na brązowy.
Przepoczwarczenie następuje na przełomie maja i czerwca. Poczwarki są bladozielone, o długości 30–35 mm i szerokości 12–15 mm. Przyczepione są do spodu liści. Dorosłe osobniki wylęgają się w sierpniu.
Mieniak tęczowy spotykany jest w całej Europie Środkowej. Na zachodzie jego zasięg sięga południowej części Wielkiej Brytanii, na wschodzie zachodnich i środkowych Chin.
Podgatunki Apatura iris iris Apatura iris bieti Oberthür, 1885 (Tybet, zachodnie i środkowe Chiny) Apatura iris xanthina Oberthür, 1909 Apatura iris kansuensis O. Bang-Haas, 1933 Apatura iris amurensis Stichel, (Amur, Ussuri)