Również ze względu na położenie, Cape Clear była ważnym miejscem na mapie Europy w okresie świetności komunikacji telegraficznej – do południowego portu na wyspie podpływały okręty transatlantyckie zmierzające głównie do Wielkiej Brytanii, w celu przekazania informacji do zbudowanej na wyspie stacji telegraficznej. Do czasu instalacji pierwszego podoceanicznego kabla telegraficznego w 1866, wyspa była pierwszym miejscem w Europie odbierającym wiadomości z wielu okrętów z USA.
Około 1830 roku wyspę zamieszkiwało ok. 1100 osób, w wyniku klęski głodu do roku 1870 liczba ludności spadła do ok. 600.
Około 1950 roku wyspę zamieszkiwało już zaledwie niecałe 200 osób. W 1965 roku zapoczątkowanie organizowanie kursów języka irlandzkiego na wyspie, które okazały się być przyczynkiem do rozwoju wyspy i kontynuowane są do dziś. Na potrzeby kursów rozpoczęto także budowę podstawowej infrastruktury na wyspie – w 1967 roku zorganizowano dostęp do bieżącej wody, a w 1971 roku uruchomiono po raz pierwszy ograniczony dostęp do elektryczności. Aby zapewnić pełny dostęp, w 1984 roku rozpoczęto projekt budowy małej elektrowni wiatrowej, który okazał się jednak nieopłacalny i sprzęt wkrótce został zdemontowany.