right|thumb|166px|herb własny kniaziów Glińskich Glińscy herbu własnego – tatarsko-ruski ród książęcy wywodzący się od Mamaja (jednego z pretendentów do tronu chańskiego Złotej Ordy w drugiej połowie XIV wieku).
Po przegranej bitwie nad Donem w dniu 8 września 1380 rodzina Mamaja ucieka pod opiekę wielkiego księcia litewskiego Witolda. Syn Mamaja, Mansur-Kijat otrzymał od księcia Witolda Kiejstutowicza niewielką miejscowość na Zadnieprzu - Glińsk nad rzeką Sułą. Witold chętnie osiedlał Tatarów na wyludnionych terenach kresowych. Z osiedli kresowych utworzył pas obronny przeciwko wielkiemu księstwu moskiewskiemu i Złotej Ordzie. Mansur-Kijat wraz z osadnikami powiększyli Glińsk i zbudowali w nim twierdzę. Synowie Mansura-Kijata: Iwan i Leksa przyjęli w Kijowie chrzest w obrządku ruskim i stali się odtąd kniaziami Glińskimi. Leksa zmienił swoje imię na Aleksander. Glińscy złożyli hołd Witoldowi i otrzymali od niego olbrzymie włości na Rusi Perejasławskiej (m.in. Romny nad Sułą i Połtawę nad Worsklą).