Następnie od 21 marca 1920 kierował VI/6 batalionem wojsk wartowniczych, od 16 kwietnia 1920 komendantem placu i zastępcą komendanta miasta w Mińsku Litewskim, od 18 lipca 1920 dowódcą batalionu wartowniczego IV/9, od 1 września 1920 dowódcą IV warszawskiego batalionu etapowego. Od 10 grudnia 1920 do 16 marca 1921 był dowódcą IV Brygady Etapowej i dowódcą Powiatu Etapowego w Łunińcu. W tym okresie brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej.
Przeniesiony do Batalionów Celnych od 1 sierpnia 1921 do 1 września 1922 był dowódcą batalionu celnego nr 30. Skierowany do Straży Granicznej został zastępcą komendanta wojewódzkiego SG w Białymstoku. 7 grudnia 1923 został zwolniony do rezerwy. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 41. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Posiadał przydział w rezerwie do 4 pp Leg. w Kielcach. W 1924 został przeniesiony do pospolitego ruszenia, zachowując przydział do 4 pp Leg.. W październiku 1929, po ukończeniu 60 lat życia, został zwolniony od powszechnego obowiązku wojskowego.