thumb|Zabytkowy dworek w Parku Oruńskim thumb|Strumień pomiędzy stawami thumb|Mapa parku z 1860 thumb|Niższy staw thumb|Lodownia z XVII wieku na Górze Pięciu Braci Park Oruński im. Emilii Hoene (niem. Hoenepark) – zabytkowy, trzeci co do wielkości park miejski w Gdańsku, największy z historycznych parków. Położony jest nad Potokiem Oruńskim, na pograniczu dzielnic: Orunia-Św. Wojciech-Lipce i Orunia Górna-Gdańsk Południe.
Jest częścią objętego ochroną zespołu przyrodniczo-krajobrazowego „Dolina Potoku Oruńskiego”.
Położenie Park Oruński położony jest w południowej części miasta, na Oruni, przy ulicy Nowiny 2. Leży w dolinie ciągnącej się od Łostowic do Kanału Raduni, który ogranicza park od wschodu. Doliną płynie Potok Oruński, tworząc w parku kaskadę. Uchodzi do Kanału Raduni na skraju parku. Dolina została objęta ochroną w 1999 w celu zachowania jej charakteru, tj. sterasowanych zboczy i szaty roślinnej. Na południe od parku znajduje się Zbiornik Wody Stara Orunia - zabytek hydrotechniczny będący obszarem Natura 2000.
W parku znajdują się dwa stawy: górny (większy) zasilany wodami Potoku Oruńskiego i dolny (mniejszy).