Wraz z traktatem w Jassach z 1792 roku granica rosyjska rozszerzyła się do Dniestru, a rosyjskie przejęcie Jedysanu dobiegło końca. Traktat bukaresztański z 1812 roku przekazał Budżak pod kontrolę rosyjską.
Po skonfiskowaniu ziem należących wcześniej do Nogajów rząd rosyjski zmusił ich do porzucenia koczowniczego trybu życia. Przeprowadzono to różnymi metodami, takimi jak palenie nogajskich namiotów i ograniczanie swobody przemieszczania się. Podczas tłumienia powstania nogajskiego przez generała Aleksandra Suworowa w 1783 r. zginęły tysiące zbuntowanych Закубанский поход Суворова, [w:] Военная энциклопедия, (red.), t. 10, Петербург 1912–1913, s. 443–444. W tym okresie kilka plemion nogajskich schroniło się u Czerkiesów. Kilka innych szczepów nogajskich rozpoczęło masową migrację do Imperium Osmańskiego, osiedlając się w Dobrudży, a następnie w Anatolii.
Pochodzenie nogajskie miał m.in. turecki aktor Cüneyt Arkın.
mały|Współczesne rozmieszczenie Nogajów Język