Za podstawę planowanej jednostki posłużyły trzy kompanie dawnych strażników V-2, trzy przeciwpancerne kompanie szkoleniowe niszczycieli czołgów należące do 560 Batalionu Niszczycieli Czołgów SS pod dowództwem SS-Sturmbannführera Wösta, kompania dział szturmowych z 27 Dywizji Grenadierów SS oraz kilka mniejszych pododdziałów. Dowódcą został bohater wojenny Gustav-Adolf Blancbois, kawaler Krzyża Rycerskiego, którym został odznaczony za uratowanie 15-20 000 niemieckich żołnierzy, którzy zostali otoczeni pod Bobrujskiem podczas Operacji Bagration.
Grupę operacyjną podzielono na trzy formacje bojowe które, utrzymując arabską stylistykę nazwano Suleika, Harem i Sultan.
Po sformowaniu jednostka liczyła ok. 500 żołnierzy i 44 niszczyciele czołgów.
Jednostka weszła do boju 16 kwietnia, kiedy to razem z 25 Dywizją Grenadierów Pancernych i 111 Szkolną Brygadą Dział Szturmowych wspierała 606 Dywizję Piechoty w obronie Wriezen.