Jerzy Włodzimierz Topolski (ur. 20 września 1928 w Poznaniu, zm. 21 grudnia 1998 tamże) – polski historyk specjalizujący się w zakresie historii społeczno-gospodarczej oraz metodologii historii. Współtwórca poznańskiego ośrodka metodologicznego.
Życiorys Urodził się w Poznaniu, w rodzinie nauczycielskiej. Od 1935 mieszkał w Gnieźnie. W okresie okupacji niemieckiej, wywieziony wraz z rodziną do Piotrkowa Trybunalskiego, ukończył szkołę powszechną oraz dwuletnią szkołę handlową (jedyną dopuszczalną w Generalnym Gubernatorstwie formę szkolnictwa ponadpodstawowego). Po powrocie do Gniezna uzyskał w styczniu 1946 maturę w tamtejszym Gimnazjum i Liceum im. Bolesława ChrobregoD. Jung, Stary gmach I Liceum im. B. Chrobrego: znani absolwenci szkoły [w:] 13 pomysłów na Gniezno i okolice. Przewodnik tematyczny dla turystów (red. nauk. Armin Mikos von Rohrscheidt), Gniezno 2016, s. 126-127..
W latach 1946–1950 studiował na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Poznańskiego, gdzie przygotował na seminarium Jana Rutkowskiego pracę magisterską z ekonomii politycznej, obronioną po śmierci Rutkowskiego pod opieką Pawła Sulmickiego.