Zmodernizował większość parków łódzkich i w parku na Zdrowiu zaprojektował ZOO.
W okresie okupacji niemieckiej pracował jako robotnik w Zieleni Miejskiej, pozbawiono go stanowiska służbowego i mieszkania. W 1945 po zakończeniu II wojny światowej powrócił na stanowisko naczelnika Wydziału Plantacji. Uczestniczył w naradach dotyczących utworzenia Łódzkiego Ogrodu Botanicznego.
Zmarł 23 grudnia 1946 w wieku 56 lat. Został pochowany w części katolickiej Starego Cmentarza w Łodzi (kwatera XIX-2-23). Jego żona, Irena Rogowiczowa (ur. 7 marca 1906), zmarła 3 lutego 1982 i została pochowana na cmentarzu Zarzew w Łodzi (kwatera XLV-10-44).
Upamiętnienie mały|Pamiątkowy kamień poświęcony Stefanowi Rogowiczowi w parku na Zdrowiu|alt=Zdjęcie kolorowe. Fotografia przedstawia szary, ustawiony pionowo, wśród parko wych alejek głaz narzutowy. Do kamienia jest przytwierdzona ciemna tablica pamiątkowa z napisem „STEFANOWI ROGOWICZOWI architektowi zieleni miasta Łodzi twórcy Łódzkich parków i zieleńców Społeczeństwo Łodzi Grudzień 1996”. Między górną krawędź tablicy, a głaz, do którego jest przytwierdzona, zatknięto na całej szerokości, kwitnące na żółto, kwiaty. W tle zdjęcia widać parkowe rośliny i alejki.Jego imieniem nazwano ulicę na łódzkim osiedlu Olechów, a także park Zielona Ostoja pomiędzy ulicami Centralną i Wycieczkową w Łodzi.