Kazimierz Twardowski, który otrzymał doktorat i habilitację z filozofii na Uniwersytecie Wiedeńskim, został mianowany do Lwowa.
Otto Nikodym studiował u Sierpińskiego, Puzyny, Smoluchowskiego i innych wymienionych powyżej. Największy wpływ na niego wywarło seminarium Sierpińskiego z matematyki wyższej i seminarium Smoluchowskiego z fizyki teoretycznej. Inni, którzy uczyli Nikodyma, to Konstanty Zakrzewski, który uczył fizyki, Bronisław Radziszewski, który uczył chemii, Tadeusz Mańkowski, który uczył pedagogiki, i Jan Łukasiewicz, który uczył filozofii.
Studia matematyczne na wydziale matematyki Uniwersytetu Lwowskiego ukończył w 1911. Doktoryzował się w 16 czerwca 1924 na Uniwersytecie Warszawskim na podstawie rozprawy Przyczynki do teorii zbiorów, a w lipcu 1927 się tam habilitował. Do roku 1944 mieszkał w Warszawie, po powstaniu warszawskim zamieszkał w Krakowie. 1 kwietnia 1945 został profesorem nadzwyczajnym na tworzącej się Politechnice Krakowskiej, ale w 1946 razem z żoną Stanisławą opuścił Polskę. Wyjechali do Belgii, następnie do Francji. Od 1948 do 1965 pracował w Kenyon College w stanie Ohio w Stanach Zjednoczonych. Po 1947 napisał około 50 prac badawczych.
Członek Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie (od 1960).