Byłoby to zgodne z polityką dynastyczną, zapoczątkowaną przez Szeszonka I, potwierdzającą ciągłość dynastii: XXI i XXII – (Szeszonk II był wnukiem Psusennesa II, ze strony matki – Maatkare) oraz zażegnanie niebezpieczeństwa powstania konkurencyjnej władzy Kapłanów Amona z Karnaku. Groźba rozdziału władzy na świecką i duchowną została zażegnana na dość krótki okres – (po śmierci Szeszonka II, następcą na tronie pontyfikalnym w Tebach został jego syn Harsiese I, a nie syn panującego wówczas w Tanis, Osorkona II). Wnuczka Osorkona I, Karamama, pełniła funkcję Wielkiej Małżonki Amona – funkcję, która później będzie dawała w Egipcie, nieomal nieograniczona władzę.
Po śmierci Osorkona, władzę przejmowali kolejno dwaj jego synowie – najpierw młodszy – Takelot I, a później starszy – Szeszonk II. Według N. Grimala, Szeszonk II był jedynie współwładcą swego ojca Osorkona I i zmarł w wieku około 50 lat na kilka miesięcy przed jego śmiercią. Pochowany został w Tanis. Potwierdza to również chronologia K. Kitchen'a, na co może wskazywać brak jakichkolwiek