Kamienne pomniki przyrody – „Diabelskie kamienie”
Wśród osadów lodowcowych występujących na Kaszubach najczęściej w postaci piasków, żwirów i glin morenowych znaczne są też ilości kamieni. Są to odłamy różnych skał, najczęściej gnejsów lub granitów, pochodzących z dalekiej Skandynawii, przywleczone stamtąd przez olbrzymie masy lodu nasuwającego się na obszar naszych pojezierzy. Wielkie głazy narzutowe stają się obiektem zainteresowania, gdyż pobudzają wyobraźnię i pozwalają wyciągnąć wnioski o sile lądolodu, który je transportował. Mieszkańcy Kaszub ogrom wielu głazów wiązali najczęściej z działaniem mocy nieczystych. One to bowiem jedynie mogły podołać tak olbrzymiemu ciężarowi i porozrzucać poszczególne okazy w rozmaite miejsca. Wielu starych Kaszubów opowiada chętnie legendy o diabelskich kamieniach. Największy na Kaszubach jest Wielki lub Diabelski Kamień położony nad Jeziorem Kamiennym w pobliżu Mirachowa. Ma 17 m obwodu, 5 m długości, 4,75 m szerokości i ponad 3 m wysokości, a znajdująca się nad nim szczelina ma być śladem łańcucha, za pomocą którego diabeł jakoby go niósł i następnie rzucił ze złości do jeziora.