Dramatyczny wydźwięk mają relacje z przygotowania transportów do obozów zagłady, obejmujących coraz to nowe grupy mieszkańców getta.
Funkcjonariuszami byli zwykle młodzi ochotnicy, zajmujący się utrzymaniem porządku w getcie, choć uczestniczący także w patrolach po getcie prowadzonych przez niemieckich żołnierzy oraz wartach przy wejściach do dzielnicy żydowskiej. Szczególnie negatywnie wśród mieszkańców gett odbierano udział funkcjonariuszy w pacyfikacji dzielnicy oraz ich pomoc w organizacji wywozu ludzi do obozów zagłady.
W większości dużych gett funkcjonariusze policji żydowskiej zostali wymordowani lub wysłani do obozów koncentracyjnych w momencie likwidacji dzielnicy żydowskiej.
Zobacz też Żydowska Służba Porządkowa w getcie warszawskim
Przypisy
Bibliografia Mary Berg, Dziennik z getta warszawskiego, Wyd. Czytelnik, Warszawa 1983, s. 272+16. .
Emanuel Ringelblum, Kronika getta warszawskiego: wrzesień 1939 – styczeń 1943. Wyd. Czytelnik, Warszawa 1983, s. 644. (Wyd. 2, 1988, ) Henryk Rudnicki, Martyrologia i zagłada Żydów warszawskich, Warszawa 1946. Anatol Chari, Podczłowiek.