Henryk Piotr Cywiński, ros. Генрих Фаддеевич Цывинский, h. Puchała, (ur. 31 stycznia 1855 w Wilnie, zm. 6 grudnia 1938 tamże) – polski wiceadmirał floty rosyjskiej, oficer pokładowy okrętów nawodnych. Podczas służby dowodził m.in. krążownikami "Giercog Edinburskij" i "Gienierał-admirał" oraz Flotą Bałtycką i Flotą Czarnomorską. Karierę zakończył na stanowisku szefa Sekcji do Spraw Elektro-Torpedowych. Po I wojnie światowej osiadł w Polsce.
Służba wojskowa Henryk Cywiński urodził się 31 stycznia 1855 w Wilnie w rodzinie szlacheckiej herbu Puchała. W 1872 ukończył gimnazjum i wstąpił do Morskiego Korpusu Kadetów w Petersburgu, a po trzech latach nauki został oficerem Cesarskiej Marynarki Wojennej. Od 1875 do 1876 przebywał na praktyce morskiej we Flocie Bałtyckiej, którą zakończył pomyślnie zdanym egzaminem. Był również absolwentem kursu broni podwodnej z 1878 oraz wyższego kursu elektro-torpedowego z 1882.