W 1945 pracował w Ministerstwie Kultury i Sztuki, po czym zamieszkał w Łodzi, gdzie w Wojewódzkim Wydziale Kultury zajmował kierownicze stanowiska do 1949. W 1945 współorganizował Ludowy Instytut Muzyczny w Łodzi, którego orkiestrę symfoniczną prowadził w latach 1946–1948, w latach 1945–1978 był także jego dyrektorem artystycznym, a od 1974 do 1983 prezesem. Na przełomie lat 40. i 50. piastował stanowiska dyrektora Szkoły Umuzykalniającej Ludowego Instytutu Muzycznego, a następnie Państwowej Średniej Szkoły Muzycznej nr 2 w Łodzi. Od 1949 do 1953 wykładał w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi. W latach 1953–1964 był wykładowcą w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej we Wrocławiu, gdzie w latach 1953–1957 pełnił równocześnie funkcję rektora, w latach 1957–1964 dziekana Wydziału Pedagogicznego, a od 1961 kierował także Katedrą Problematyki Wychowania Muzycznego. Równolegle do pracy dydaktycznej, prowadził szeroką działalność organizatorską - m.in. jako kierownik artystyczny i dyrektor Wrocławskiej Orkiestry Symfonicznej (1954–1957). Od 1964 do 1983 był ponownie pedagogiem Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Łodzi, gdzie pełnił kolejno funkcje: w latach 1964–1969 prodziekana, w latach 1969–1972 dziekana, a w latach 1972–1975 kierownika Katedry Wychowania Muzycznego.