W księdze Shangshu Xu (尚書序) oraz Diwang shiji Shaohao (少昊) zastępuje Huang Di.
W Pieśniach z Chu (楚辭) Pięciu Cesarzy to bogowie pięciu stron świata: Shaohao (wschód) Zhuanxu (północ) Żółty cesarz (środek) Shennong (zachód) Fuxi (południe)
Księdze rytuałów (禮記) Pięciu Cesarzy reprezentuje pięć klanów (五氏): klan Youchao (有巢氏) klan Suirena (燧人氏) klan Fuxi (伏羲氏) klan Nüwa (女媧氏) klan Shennonga (神農氏)
Współcześnie źródła chińskie terminem „okresu pięciu cesarzy” (Wudi shidai) określają czasem okres neolitycznej kultury Longhsan, z której wyewoluować miały pierwsze historyczne państwa chińskie.
Pierwszy cesarz Termin san huang wu di był mocno zakorzeniony w świadomości, kiedy Qin Shi Huang (秦始皇) podbił w 221 p.n.e. całe Chiny. Jako pierwszy władca Cesarstwa Chińskiego ukuł on nowy tytuł dla siebie łącząc 皇 i 帝. Termin huangdi ma zatem w języku chińskim znaczenie takie, jak „cesarz”, który wywodzi się od Juliusza Cezara.
Przypisy
Bibliografia M. Granet, Cywilizacja chińska, PIW, Warszawa, 1973; str. 23-27
Kategoria:Mitologia chińska Kategoria:Epoki historii Chin