Opieka norbertanek spowodowała większą popularność miejsca, które stało się celem pielgrzymek, ponadto pod koniec XIV lub na początku XV wieku mniszki zbudowały na szczycie Rowokołu murowaną kaplicę. Ze względu na szczupłość dostępnego miejsca nie mogła to być duża budowla, a przeprowadzone badania archeologiczne nie pozwalają na określenie jej założeń architektonicznych. Wiadomo z nich jednak, że dach miała kryty glinianą dachówką, zaś posadzkę z płytek ceramicznych, w części polewanych. Szkło okienne (tafle i gomółki) było bezbarwne, później pojawiły się też malowane witraże. Z kolei przedstawienia Rowokołu na XVI-wiecznych mapach wskazują, że kaplica miała wieżę z sygnaturką.
Obok kaplicy znajdował się założony w początku XV wieku cmentarz. Zróżnicowanie płci i wieku pochowanych na nim osób wskazuje, że służył głównie miejscowej ludności.