Koła te nie były zamocowane na jednej osi, ale asymetrycznie na dwóch przesuniętych względem siebie w taki sposób, że prawe koło znajdowało się bliżej dziobu maszyny niż lewe. Wszystkie koła maszyny wykonano z bardzo wytrzymałego stopu aluminium, zdolnego znieść ogromne siły odśrodkowe działające na nie przy tak dużych prędkościach obrotowych, dochodzących do 8500 obrotów na minutę. Wykonane przez firmę Dunlop Aviation koła w celu zapewnienia maksymalnego bezpieczeństwa przetestowano do prędkości 9500 obrotów na minutę.
Silniki były zdolne rozpędzić maszynę do prędkości od 0 do 1000 km/h w zaledwie 16 sekund, a osiągnięcie rekordowych 1229,109 km/h w 30 sekund. Zakładana prędkość konstrukcyjna Thrusta SSC to 1368 km/h na odcinku 8 kilometrów.
Warunkiem pobicia rekordu było wykonanie dwóch przejazdów w odstępie nie dłuższym niż godzina. Sterujący samochodem Andy Green zdołał pokonać odcinek w regulaminowym czasie w obu przejazdach przekraczając barierę dźwięku.
W 1983 główny konstruktor Richard Noble próbował pobić rekord prędkości w poprzednim skonstruowanym i pilotowanym przez siebie pojeździe Thrust2 osiągając 1018 km/h. Oba te pojazdy, Thrust2 i Thrust SSC, są eksponatami Muzeum Transportu w Coventry w Anglii.