Finansowaniem działalności Rychnowskiego zajmował się m.in. Edmund ŁozińskiMaria Łozińska-Hempel: Z Łańcucha wspomnień. Warszawa: Wydawnictwo Literackie, 1986, s. 207-208. ISBN 83-08-01218-3..
Zmarł w 1929 roku we Lwowie i pochowany został w kwaterze 11 na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
Elektroid thumb|240px|Sfery plazmy Rychnowskiego. W 1891 zaobserwował anomalie elektryczne, a w 1896 do dalszych badań nad nimi stworzył maszynę dzięki której, jak twierdził, odkrył nieznaną materię będącą nową formą energii, którą nazwał elektroid. O swoim odkryciu w tym samym roku poinformował światowe Akademie Umiejętności w Petersburgu, Rzymie, Sztokholmie, Filadelfii i Krakowie. Odkrycie zdobyło międzynarodowy rozgłos i pisała o nim prasa naukowo-technicza w Europie m.in. Revue du Monde Invisible, Die ûebersinnt. Welt, La Radiographie, Psychologische Studien, Electrical Engineer oraz prasa popularna np. Le Radical. O inżynierze Rychnowskim oraz elektroidzie pisało również szereg polskich tytułów. Jako pierwszy wydarzenie opisał "Kurjer Warszawski", a później także "Tygodnik Ilustrowany", "Czas", "Kosmos", "Krytyka" i wiele innych. W swoich tygodniowych kronikach 2, 16 i 30 lipca 1899 roku odkrycie wspomniał również Bolesław Prus.