Został członkiem Stowarzyszenia Wolnego Słowa oraz rady programowej Instytutu Historycznego NN im. Andrzeja Ostoja Owsianego. W 2018 został sekretarzem Rady do Spraw Działaczy Opozycji Antykomunistycznej oraz Osób Represjonowanych z Powodów Politycznych. W tym samym roku został wybrany na wiceprezesa zarządu Instytutu Józefa Piłsudskiego w Warszawie. Członek Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej. W grudniu 2025 został powołany w skład Rady ds. Kombatantów, Osób Represjonowanych i Działaczy Opozycji Antykomunistycznej przy Prezydencie RP.
W 1991 ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Decyzją władz uczelni na wniosek dziekana Wydziału Historycznego UW Andrzeja Garlickiego został pozbawiony tytułu zawodowego magistra ze względu na to, że jego praca dyplomowa nie spełniała wymogów samodzielności. Zarządzenie będące podstawą tej decyzji uchylił w 1999 minister edukacji narodowej Mirosław Handke. W 1999 prawidłowość decyzji uczelni potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny. Jego praca była poświęcona historii NZS w latach 1980–1989. Autorem pracy magisterskiej z zakresu socjologii, której fragmenty znalazły się w pracy Andrzeja Anusza, był Marek Rymsza. Obaj przy tym korzystali z tych samych dokumentów archiwalnych dotyczących NZS.