Skrzydło tylne jest zaokrąglone i ubarwione jednolicie brunatno. Spłaszczony odwłok ma kilka kępek łusek na wierzchniej stronie.
Młoda gąsienica jest zielona z parą czarnych pasków przygrzbietowych z niewielkimi przerwami między segmentami oraz parą jasnych pasków bocznych. Ubarwienie starszej gąsienicy jest zielone. Każdym bokiem ciała biegną dwa paski, górny żółty i dolny żółty do białego. Na każdym segmencie występuje nad paskiem górnym czarna plamka z białymi źrenicami, a nad dolnym paskiem plamka pomarańczowa, której towarzyszą białe, czarno obwiedzione źrenice.
Ekologia i występowanie thumb|left|Gąsienica Owad ten zasiedla suche i widne lasy liściaste i ich skraje, zarośla liściaste, zręby, sady, łąki, ugory, pola uprawne, wrzosowiska, torfowiska, parki i ogrody. Owady dorosłe pojawiają się we wrześniu. Żerują na nektarze oraz przejrzałych owocach bluszczu pospolitego. Zimują w glebie, upodabniając się po złożeniu skrzydeł do kawałka drewna. Budzą się wczesną wiosną. Dożywają do końca maja. Żerowanie gąsienic odbywa się od maja do lipca. Są polifagicznymi fitofagami.