Budowa i działanie Zbudowano dwa warianty rakiety nośnej: Project Pilot 1 i Project Pilot 2. Istniała również wersja antysateliterna rakiety. Rakieta posiadała pięć stopni, ale często określana jest jako sześciostopniowa, z samolotem jako stopniem pierwszym. Wszystkie starty z ładunkiem odbywały się z pomocą zaadaptowanego myśliwca F4D-1 Skyray. Przenosił on rakietę na pylonie pod skrzydłem. Rakieta była wystrzeliwana przy prędkości 740 km/h, a dziób samolotu był zadarty o 50° w górę. Wysokość na jakiej odpalano rakietę z samolotu wynosiła zwykle ok. 12,5 km. Ładunkiem był bardzo mały satelita. Miał średnicę 20 cm, ważył 1,05 kg. Posiadał on czujnik wykonujący zgrubny pomiar promieniowania podczerwonego. Oznacza to, że statek był satelitą wywiadowczym. Z tego powodu cały projekt był ściśle tajny.
Chronologia 4 lipca 1958; miejsce startu: NAWS China Lake (G-2), USA; wersja: Project Pilot 1. Lot testowy. Rakieta eksploduje sekundę po starcie. 18 lipca 1958; miejsce startu: NAWS China Lake (G-2), USA; wersja: Project Pilot 1. Lot testowy. Rakieta eksploduje jeszcze przed wyniesieniem jej w powietrze. 1. 25 lipca 1958; miejsce startu: NAWS China Lake (RW), USA;