Kawęczyńskiej.
Przed II wojną światową ok. połowy mieszkańców ulicy stanowili Żydzi, a w budynkach nr 7, 11, 12 i 19 mieściły się żydowskie domy modlitwy (pod nr 12 na futrynach drzwi wejściowych na klatkę schodową oraz do mieszkań zachowały się wgłębienia po mezuzach). Z powodu dużego odsetka ludności żydowskiej ulica była nazywana „praskimi Nalewkami”.
Zabudowa ulicy ucierpiała w czasie obrony Warszawy we wrześniu 1939.
1 sierpnia 1944, krótko przed godziną „W”, przy zbiegu z ul. Ząbkowską doszło do potyczki oddziału powstańców z patrolem Schutzpolizei z ul. Targowej 15; zginęło trzech powstańców, a pięciu zostało rannych.
Po obu stronach ulicy zachowały się domy mieszkalne z przełomu XIX i XX wieku. Po 1990 wybudowano kilka nowych budynków, m.in. blok mieszkalny Dom Rodzinny (nr 23/25) z wbudowanymi w jego elewację replikami fasad trzech kamieniczek (dawne numery 17, 19 i 21), zajmujący całą nieparzystą stronę między ulicami Brzeską i Markowską. W uskoku elewacji bloku zachowano stary dąb.
W 2000 z ulicy usunięto tory tramwajowe, poza pozostawionym krótkim odcinkiem z oryginalnym brukiem. W 2006 odcinek ulicy znajdujący się między ulicami Targową i Brzeską został jako założenie urbanistyczne wpisany do rejestru zabytków.