swoje muzyczne zainteresowania – jazzowe i bluesowe – określał jako zbliżone do Jimmy’ego Smitha, Roberta Johnsona, a także Jimiego Hendrixa i Janis Joplin.

25 maja 2018, decyzją Prezydenta Wrocławia Rafała Dutkiewicza, został pośmiertnie odznaczony medalem „Merito de Wratislavia – Zasłużony dla Wrocławia”. 26 marca 2019, decyzją Urzędu Miasta Zgorzelec, został odznaczony Medalem Miasta Zgorzelec, czym uhonorowano jego wielkie przywiązanie do miejsca urodzin oraz wieloletnią, konsekwentną promocję tej nadgranicznej miejscowości. 14 czerwca 2019 odsłonięto poświęconą mu tablicę na tzw. Alei Gwiazd Satyrykonu w Legnicy, w uznaniu dla jego wkładu w rozwój Festiwalu „Satyrykon”, gdzie pełnił rolę przewodniczącego jury.

Jego synami są: Tymon Smektała (doktor ekonomii specjalizujący się w public relations) oraz Radosław Smektała (scenarzysta).

Publikacje Boczne bóstwa (1982) Krzywe ryło (1982), wyd. „Czytelnik”, . Chciwy żywot grajka (1986) Liszaj (1988) Pic (1988) Jazz baba riba, czyli obrazki z bitloczasów, wyd. „Astrum” (Wrocław 1998), . Lucille, wyd „Atut” (2005), . Chcica, wyd.