W 1935 ustanowił rekord Grecji w skoku o tyczce, który przetrwał 15 lat. W tymże roku sięgnął po złoto igrzysk krajów bałkańskich w Stambule. Zamierzał uczestniczyć w olimpiadzie w Berlinie, ale sytuacja gospodarcza w USA zmusiła go do koncentracji na pracy zarobkowej. Został nauczycielem historii w Bartson Union High School, jednocześnie udzielając się jako trener kilku dyscyplin sportowych. Jak sam wspominał w wywiadach, to z jego treningów futbolu amerykańskiego wywodził się popularny później okrzyk zawodników „hubba-hubba” (co miało odzwierciedlać polecenia trenera „hurry up, hurry up, up, up”).

W latach 1942–1946 służył w wojsku, gdzie zajmował się przygotowaniem fizycznym żołnierzy. Po wojnie powrócił do zawodu nauczyciela i trenera szkolnych drużyn. Pracował kolejno w Roosevelt High School w Los Angeles (1946–1959), Narbonne High School (1959), wreszcie we Franklin High School (1959–1974). W 1974 przeszedł na emeryturę, ale pozostawał aktywny w środowisku sportowym. Zajmował się m.in. golfem. Wszedł również w skład komitetu organizacyjnego olimpiady w 1984, kiedy igrzyska ponownie rozgrywano w Los Angeles. W 2004 sędziwy sportowiec znalazł się w składzie sztafety z ogniem olimpijskim, a następnie był gościem honorowym organizatorów igrzysk w Atenach.