Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565–1795. Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 293., oboźny koronny (dworski) od 1763Urzędnicy centralni i nadworni Polski XIV–XVIII wieku. Spisy, oprac. Krzysztof Chłapowski i in., Kórnik 1992, s. 95., kawaler Orderu Orła Białego.
Życiorys Rodzina Syn kasztelana zakroczymskiego Antoniego Krasińskiego herbu Ślepowron z Krasnego i chorążanki dobrzyńskiej Barbary Zielińskiej herbu Świnka z Zielonej.
Był trzykrotnie żonaty. Z kasztelanką słońską Eustachią Potocką (1738–1764) ślub wziął w 1756. Potem ożenił się z jej siostrą Elżbietą (zmarła po 1776), wdową po wojewodzie mazowieckim Michale Rudzińskim. W 1782 poślubił miecznikównę litewską Annę z Ossolińskich (1749–1843), rozwódkę z wojewodą podlaskim Józefem Ossolińskim. Dopiero z trzecią żoną miał dzieci: syna Józefa Wawrzyńca i córkę Elżbietę.
W rodzinie uważano go za patriarchę i szanowaną głowę rodu. Z powodu pełnienia przez niego urzędu oboźnego koronnego jego linię rodzinną nazywano obozińską.
W kościele w Zegrzu ufundował epitafia ojca i pierwszej żony. Epitafia pozostałych żon nie zachowały się.